Regulacja obejmuje siedem głównych grup: bydło, kakao, kawę, olej palmowy, kauczuk, soję oraz drewno. Obowiązki dotyczą także produktów pochodnych, takich jak czekolada, opony, meble, papier, skóra czy wybrane komponenty chemiczne. Pełną listę definiują kody CN zawarte w załączniku do rozporządzenia.

Termin wejścia w życie przepisów dla dużych i średnich przedsiębiorców to 30 grudnia 2026 r.

To dokument, który firma musi złożyć w systemie informatycznym UE przed wprowadzeniem produktu na rynek lub jego eksportem. Oświadczenie potwierdza, że firma przeprowadziła analizę ryzyka i upewniła się, że produkt jest „wolny od wylesiania” oraz zgodny z prawem.

To jeden z najtrudniejszych wymogów EUDR. Firmy muszą pozyskać precyzyjne współrzędne geograficzne (szerokość i długość geograficzną) wszystkich działek, na których wyprodukowano surowiec.

Sankcje są dotkliwe i obejmują:
• kary finansowe do 4% rocznego obrotu firmy w UE. Nie wykluczone, że w poszczególnych krajach UE kary te będą jeszcze wyższe,
• konfiskatę produktów oraz dochodów z ich sprzedaży,
• czasowe wykluczenie z zamówień publicznych,
• czasowe wykluczenie ze dostępu do pomocy publicznej (np. dotacji),
• zakaz obrotu danymi produktami na rynku unijnym.

Tak. Obowiązki dotyczą w tym samym stopniu importerów towarów z krajów trzecich (np. z Brazylii czy Indonezji), jak i producentów działających wewnątrz Unii Europejskiej (np. polskie tartaki czy hodowców bydła). Obowiązki dotyczą też podmiotów które nie importują i nie produkują towarów EUDR ale nimi handlują. Każdy kto obraca towarami z listy EUDR powinien zweryfikować swoje obowiązki w tym zakresie.

MŚP korzystają z pewnych uproszczeń, ale ich zakres zależy od branży, roli w łańcuchu dostaw itp. Każdy którego biznes wiąże się z importem, eksportem, nabyciem lub sprzedażą towarów EUDR powinien zweryfikować swoje obowiązki w tym zakresie.

Komisja Europejska przypisuje krajom (lub ich regionom) poziom ryzyka: niskie, standardowe lub wysokie. W przypadku krajów o niskim ryzyku firmy mogą stosować uproszczoną procedurę należytej staranności, co zmniejsza obciążenia administracyjne, ale nie uwalnia całkowicie od realizacji obowiązków.

EUDR jest elementem szerszej strategii Zielonego Ładu. Dane zbierane na potrzeby EUDR (np. wpływ na bioróżnorodność i lasy) będą niezbędne do rzetelnego raportowania w ramach standardów ESRS (dyrektywa CSRD). Brak spójności między tymi obszarami może narazić firmę na zarzut greenwashingu.