Decyzja podatkowa doręczona po zakończeniu postępowania podatkowego czasem może wydawać się niekompletna. W takim przypadku, przed rozważaniami nad odwołaniem, warto zastanowić się nad wniesieniem wniosku o uzupełnienie decyzji. Procedura ta pomaga wyeliminować część niedociągnięć decyzji jeszcze przed wszczęciem postępowania odwoławczego; nie jest jednak uniwersalna i nie zawsze można po nią sięgnąć.

(Dalsza część artykułu pod materiałem wideo)

Zobacz film: Sporne środy. Jak odzyskać nadpłacony podatek?

Dowiedz się, jak odzyskać nadpłacony podatek. Eksperci CRIDO omawiają definicję nadpłaty, procedurę, terminy, korekty i najczęstsze błędy podatników.

Obligatoryjne elementy decyzji i kiedy wymagają uzupełnienia

Zgodnie Ordynacją podatkową, decyzja musi zawierać 8 obligatoryjnych elementów, w tym m.in. rozstrzygnięcie oraz pouczenie. Jeśli te dwa kluczowe elementy decyzji są niekompletne, organ może uzupełnić je na wniosek strony, wniesiony w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.

Niekompletność rozstrzygnięcia, to sytuacja, w której rozstrzygnięcie decyzji nie załatwia sprawy w całości – istnieją braki w jego treści. Przykładem takiego braku jest pominięcie elementów żądania strony (np. rozstrzygnięcie o nadpłacie w odniesieniu tylko do trzech z czterech budynków wskazanych we wniosku).

Odnośnie natomiast do pouczenia, służy ono temu, by strona mogła na jego podstawie skutecznie skorzystać z przysługujących jej środków kontroli poprawności decyzji (odwołania, skargi). Pouczenie powinno więc być precyzyjne i wyczerpujące co do jego treści oraz zawierać wszelkie niezbędne informacje w zakresie trybów i form wniesienia tych środków. Jakikolwiek brak w tym zakresie stanowi podstawę do wniesienia wniosku o uzupełnienie decyzji.

Uzupełnienie decyzji a sprostowanie czy odwołanie

Co ważne, uzupełnienie decyzji podatkowej pozwala dodać brakujące jej elementy, tak by decyzja była kompletna co do rozstrzygnięcia i/lub umożliwiała stronie skuteczne wniesienia odwołania bądź skargi. Wniosek ten nie może jednak zastąpić odwołania i nie służy prowadzeniu polemiki merytorycznej z oceną organu, nie można nim także korygować każdego elementu decyzji.

Ponadto, w niektórych sytuacjach może pojawić się wątpliwość czy należy skorzystać z omawianego trybu, czy też  wnieść o sprostowanie oczywistej omyłki – co jest odrębnym trybem „poprawienia” treści decyzji. Dokonując wyboru w tym zakresie należy pamiętać, że omyłki mogą dotyczyć jedynie innych niż istotne elementów decyzji. Ponadto, tryb sprostowania oczywistej omyłki jest przewidziany dla nieznacznych niedociągnięć decyzji, nie zaś jej braków czy nieprawidłowości. Wracając do naszego przykładu, z trybu sprostowania oczywistej omyłki można by skorzystać w sytuacji, w której organ stwierdziłby nadpłatę w odniesieniu do wszystkich czterech budynków, ale źle ją obliczył matematycznie.

Tryb uzupełnienia decyzji i skutki proceduralne

Termin na wniesienie wniosku o uzupełnienie decyzji wynosi 14 dni od dnia jej doręczenia. Składając wniosek należy wskazać na konkretne braki w rozstrzygnięciu i/lub pouczeniu decyzji oraz określić żądanie ich uzupełnienia.

Rozpoznając wniosek, organ może wydać decyzję o uzupełnieniu decyzji, dodając brakujące elementy zgodnie z zakresem wniosku. Od daty doręczenia takiej decyzji uzupełniającej, rozpoczyna bieg termin na wniesienie odwołania od pierwotnej (uzupełnionej teraz) decyzji.

Organ może również wydać postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji, na które służy zażalenie. W takim przypadku, termin do wniesienia odwołania lub skargi na decyzję pierwotną biegnie od doręczenia ostatecznego postanowienia w sprawie odmowy uzupełnienia decyzji.

Podsumowanie

Instytucja uzupełnienia decyzji podatkowej służy usuwaniu takich jej braków, przez które albo jest niekompletna (braki rozstrzygnięcia) albo niemożliwe jest skuteczne odwołanie się (braki pouczenia). Tryb ten nie służy ocenie merytorycznej decyzji i nie może zastąpić odwołania, jednak dzięki niemu wiele niedociągnięć decyzji można usunąć zanim rozpocznie się właściwe postępowanie odwoławcze. Dzięki temu, spór toczący się dalej przed organem II instancji (a później może przed sądem administracyjnym), będzie bardziej osadzony w sferze merytorycznej decyzji, a nie formalnej.

Zapoznaj się z pełną ofertą: Postępowania podatkowe i spory sądowe